Monday, December 5, 2016

អក្សរសិល្បិ៍ឥណ្ឌា India lierature

      អក្សរសិល្ប៏ឥណ្ឌា១. អ្នកដែលញុះញង់ទាមទាររាជបល្ល័ងថ្វាយព្រះបាទភារត គឺ នាងមន្ថារនាងបានលើកហេតុផលជាច្រើនទើបព្រះនាងកៃកិយិ សុខព្រះទ័យបាន ហើយហេតុផលទាំងនោះមានដូចជា៖ឯងគិតមើលទៅ ! ហេតុម្ដេចបានជាគេប្រញាប់ប្រញាល់ម្លេះ ?  ហេតុម្ដេចបានជាព្រះស្វាមីប្រញាប់រៀបចំពិធីនេះ ជាបន្ទាន់ក្នុងខណះដែលកូនរបស់ឯងនៅអ៊ីចឹង?  ហេតុម្ដេចក៏គេមិនចាំឲ្យភារតត្រឡប់មកវិញសិន? និងមិនជាការក្បត់សិទ្ធអំណាចរបស់ភារតទេ​ឬ ? ម៉េច ! ឯងពិចារណាឃើញហើយឬនៅ ? ភស្តុតាងអស់ទាំងនេះ វាច្បាស់ក្រឡែតចំពោះឯងឬនៅ?
៣. និយាយពីបញ្ហា និង របៀបដោះស្រាយបញ្ហារបស់ស្ដេចញាតិវង្ស មន្រ្តី និង សេនាបតី នៃក្រុងអយុធ្យា៖            មូលបញ្ហា·         ការគ្រប់គ្រងពាក្យសច្ចះរបស់ព្រះបាទទសរថ និង នាងកៃកិយិនៅពេលដែលព្រះបាទទសរថ ទៅជាមួយព្រះអាទិត្យ ដោយព្រះបាទតសរថបានសន្យាជាមួយនាងកៃកិយិថា បើសិនជា ព្រះនាងកៃកិយិជួយព្រះបាទទសរថឲ្យច្បាំងឈ្នះ ទ្រង់និងឲ្យព្រះបាទភារតដែលជាកូនរបស់ព្រះនាង កៃកិយិឡើងសោយរាជ្យ។·         ការញុះញញង់របស់នាងមន្ថាដើម្បីឲ្យកៃកិយិទៅដាស់តឿនព្រះបាទទសរថ ដើម្បីព្រះបាទភារតឡើងសោយរាជ្យ ហើយពេលនោះបញ្ហាក៏កើតមានឡើងរវាងព្រះរាម ព្រះបាទទសរថ និង កៃកេយិ។·         ការចាកចេញរបស់ព្រះរាមដោយទៅរស់នៅក្នុងព្រៃ ១៤ ឆ្នាំ។របៀបដោះស្រាយបញ្ហា·         ដោយព្រះរាមសម្រេចចិត្តចាកចេញពីនគររយៈពេល ១៤ ឆ្នាំទៅរស់នៅក្នុព្រៃដើម្បីឲ្យបិតាគោរពពាក្យសច្ចៈ ដែលបានសន្យាជាមួយនាងកៃកេយិ ដើម្បីឲ្យបគរមានសន្តិភាពនិងគ្មានទំនាស់រាជវង្ស។  ទស្សនផ្ទាល់ខ្លួនចំពោះដំណោះស្រាយខ្ញុំគិតថាជាការល្អ ពីព្រោះ·         ដើម្បីឲ្យព្រះបាទទសរថគោរពនូវពាក្យរបស់ខ្លួន។·         កុំឲ្យមានជម្លោះខ្សែញាតិវង្ស។·         ដើម្បីឲ្យមានសុខសន្តិភាព។បានជាយើងគិតដូច្នេះ ដោយសារព្រះរាមក្នុងនាមជាកូនត្រូវតែបំពេញនូវតួនាទីជាកូនកតញ្ញូ ដែលសុខចិត្តលះបង់រាជសម្បត្តិ ដើម្បីសុខសន្តិភាពនៅក្នុងនគរ។៤. ក្រុងកិស្តិន្ទបុរី            មូលបញ្ហារឿង·         ការយល់ច្រលំរវាងពាលីនៅពេលដែលជាមួយក្របីទូភី។·         ការប៉ិនប៉ងរបស់សុគ្រីពទៅលើពាលី។·         ការអន្តរាគមន៏ពីព្រះរាម ក្នុងការជួយសម្លាប់ពាលី។·         ការបណ្ដេញសុគ្រីពចេញពីនគរ។·         ការស្លាប់របស់ពាលី។ដំណោះស្រាយបញ្ហា·         បញ្ហាដែលកើតមានឡើងរវាងសុគ្រីពនិងពាលី។·         នៅពេលដែលពាលីស្លាប់ ពាលីបានទទួលកំហុសថាខ្លួនបានយល់ច្រលំជាមួយសុគ្រីព ហើយក៏បានប្រគល់រាជបល្ល័ង្គឲ្យសុគ្រីព ហើយឲ្យសុគ្រីពជួយមើលថែរក្សាប្រពន្ធកូននិងនគរឲ្យបានល្អ។ចំពោះដំណោះស្រាយមិនល្អទេ។ ពីព្រោះថា·         បញ្ហាត្រូវដោះស្រាយដោយសន្តិវិធី ដោយមិនប្រើអំពោះហិង្សា។·         មិនត្រូវមានជម្លោះរហូតដល់មានការកាប់សម្លាប់បងប្អូនឯងនោះទេ។·         មិនត្រូវពឹងពាក់អ្នកដទៃ ដើម្បីសម្រេចផលប្រយោជន៏របស់ខ្លួននោះទេ។    ចំណែកឯគ្រាន់តែជាអ្នកដទៃមិនត្រូវលូកដែក្នុងរឿងគ្រូសារអ្នកដទៃដើម្បីជាផលប្រយោជន៏ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ។ ព្រោះមិនគួរយកការស្លាប់ជាកាដោះស្រាយបញ្ហានោះទេ ទោះខឹងឬស្អប់យ៉ាណាក៏ដោយក៏នៅជាបងប្អុននិងគ្នា ហើយជាទំនាស់ក្នុងគ្រួសារមិនត្រូវយកអ្នកដទៃមកពាក់ព័ន្ធនោះទេ។៥. អំពីបញ្ហា និង របៀបដោះស្រាយបញ្ហា របស់ស្ដេច ញាតិវង្ស មន្រ្តី និង សេនាបតីនៃ            ក្រុងល័ង្កា          មូលបញ្ហា·         ភាំពលោភលន់ ការចង់បានគ្មានភាពអៀនខ្មាស់របស់សុបនខា។·         សង្រ្គាមរវាងក្រុងខ និង ព្រះរាម។·         ការចាប់ព្រះនាងសីតាទៅក្រុងល័ង្កា។·         សង្រ្គាមរវាងព្រះរាម និង ក្រុងរាពណ៌។ដំណោះស្រាយ·         ដោយថ្លែងសរបស់ព្រះរាមក៏បានកំទេចក្រុងល័ង្កា និង បានសម្លាប់ទ័ពយក្សអស់ជាច្រើន ។     ចំពោះដំណោះស្រាយខ្ញុំគិតថាល្អ ពីព្រោះ·         ព្រះរាមបានជួយសង្រ្គោះព្រះនាងសីតា និងបានកំទេចក្រុងល័ង្កាសងសឹកទៅលើក្រុងរាពណ៌ ដែលបានចាប់យកនាងសីតាយកទៅក្រុងល័ង្កា។·         ដោយសារក្រុងរាពណ៌មិនព្រមប្រគល់នាងសីតាឲ្យព្រះរាមវិញ ព្រោះក្រុងរាពណ៌ចង់បានប្រពន្ធគេដោយឥតមានអៀនខ្មាស់ ដូច្នេះក្នុងនាមជាប្ដីត្រូវតែដណ្ដើមនាងសីតាមកវិញ ។៦. មានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាក្នុងការសម្រេចព្រះទ័យរបស់ព្រះរាមក្នុងការលះបង់បព្វសិទ្ធស្របច្បាប់របស់ទ្រង់ជាអ្នកគ្រងរជ្យទៅព្រៃរយៈពេល ១៤ ឆ្នាំ។ទស្សនៈទី ១ យល់ថាប្រសិនបើព្រះរាមនិរទេសអស់រយៈពេល ១៤ ឆ្នាំ ព្រះភិរុតត្រូវឡើងគញរងរាជ្យ នោះនិងច្បាស់ថា ព្រះភិរុតនិងមានបុត្រ ពេលព្រះរាមត្រឡប់កមវិញ បុត្ររបស់ព្រះភិរុតនិងសោយរាជ្យបន្តពីព្រះភិរុត ពីព្រោះតាមរបាពង្សសាវតាស្ដេចគឺសោយរាជ្យពីឳពុកទៅកូន ។ទស្សនៈទី ២៧. បានជា កព័ន្ធណែនាំព្រះរាមទៅចងសម្ព័ន្ធជាមួយសុគ្រីពដែលជាស្ដេចអត្តខាត ដែលអាចរស់នៅបានតែក្នុងព្រៃប្ញស្សាមោគ ព្រោះ·         ដោយសារគាត់គិតថាសូគ្រីព និង ព្រះរាមមានបញ្ហាដូចគ្នា។ ( ព្រះរាមត្រូវគេបំបរបង់ចេញពីនគរ ចំនែកឯសូគ្រីពត្រូវពាលីជាបងរបស់ខ្លួនបំបរចេញពីនគរដូចគ្នា )។·         ព្រះរាមបានជួយកព័ទ្ធ ពីបណ្ដាសាររបស់ព្រះឥន្រ្ទ (សងគុណ )។·         សូគ្រីពជាអ្នកមានសមត្ថភាព អាចជួយព្រះរាមក្នុងការដណ្ដើមយកនាងសីតាពីក្រុងរាពណ៌បាន ។៨. ព្រះបាទទសរថទ្រង់បានឆ្វេងយល់ថា រឿងរ៉ាវដែលកើតឡើងនៅក្នុងនគរថា​·         ជាកំហុសរបស់ទ្រង់ដែលបានសន្យាជាមួយនាងកៃកេយិដែលបានស្នើរសុំពីរចំនុចគឺ. ការឲ្យព្រះភិរុតឡើងសោយរាជ្យ. ការឲ្យព្រះរាមចាកចេញពីនគររយះពេល ១៤ ឆ្នាំ។·         ព្រឹត្តិការណ៏ដ៏តន់ហន់ដែលធ្វើឲ្យព្រះបាទទសរថសម្រេចចិត្តយ៉ាងលំបាក ហើយឈានទៅដល់ព្រះអង្គគិតខុសឬសម្រេចចិត្តខុស។ ដោយសារព្រះបាទទសរថប្រយុទ្ធចាញ់ព្រះអាទិត្យ        ទើបពឹងនាងកៃកេយិឲ្យជួយដោយទ្រង់ព្រមនូវសំណើររបស់នាងគ្រប់ចំនុច។៨. ឥសីដែលបាននាំព្រះរាជកុមាររាម និង លក្សណ៏ទៅព្រៃគឺ ឥសីអគច្ឆៈ ។ ក្រនុងគោលបំណងបំបរបង់ចុងក្រោយ ដើម្បីជួយតាបសឥសីធ្វើតបៈដែលទទួលរងពីការធ្វើបាបរបស់ពួកអសុរៈ ។ ដំណឹងនោះមានផលអាក្រក់ និង ល្អគឺផលល្អ·         ការធ្វើឲ្យនគរវឹកវរ អត់មានស្ដេចដឹកនាំ។·         បែកបាក់សាមគ្គី ( ទំនាំស់នៅក្នុងរាជវង្ស )។·         ព្រាត់ប្រាស់ពីក្រុមគ្រួសារព្រះអង្គ។១០. ចំពោះព្រះបាទទសរថយើងយល់ដូចជា  ចំនុចល្អ·         ជាព្រះមហាក្សត្រដែលដឹកនាំប្រទេសដ៏ឈ្លាសវៃ·         ព្រះអង្គស្រលាញ់បុត្រ·         ជាក្សត្រដែលប្រកាន់នូវពាក្យសច្ចៈ ។   ចំនុចអាក្រក់·         មិនមានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហានគរ បណ្ដាលឲ្យបុត្ររបស់ទ្រង់លំបាកវេទនាក្នុងព្រៃ
·         មិនាមានសមត្ថភាពយកឈ្នះព្រះសូរិយា ឲ្យមនុស្សស្រីជួយ ។១១.​ អ្វីដែលធ្វើឲ្យព្រះរាមជឿទុកចិត្តលើវិភេសន៏ ហើយចងសម្ព័ន្ធ ជាមួយវាដោយសារ វិភេសន៏និយាយប្រាប់ពេលដែលក្រុងរាពណ៌ចាប់នាងសីតា បន្ទាប់មកក្រុងរាពណ៌សម្លាប់ជាតាយុ ។ ហើយប្រាប់កន្លែងព្រះនាងសីតាដែលជាប់ឃុំឃាំងនៅក្រុងលង្ការក្នុងកណ្ដាប់ដៃក្រុងរាពណ៌ ។ ហើយនិយាយពីវិភេសន៏បានប្រឹងចរចារសុំឲ្យក្រុងរាពណ៌លះបង់គំនិតពោរពេញទៅដោយអំពើពាលរបស់ព្រះអង្គចោល ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញក្រុងរាពណ៌បែរជាមានកាំរស្អប់ខ្ពើម និងដៀលត្មៈចំពោះសាធារណជន។ ដោយសារតែការនិយាយមិនចុះសម្រុង និង ការដៀលឬមើលងាយដល់ខ្ញុំបែបនេះ ទើបខ្ញុំ និង  សេនា ៤នាក់ទៀតចាកចេញពីនគរហើយមកសុំចុះចូលជាមួយទ្រង់។ ហើយវិភេសន៏បាននិយាយពីជំនាញរបស់យក្សទាំង ៤ នោះថា ពូកែខាងនយោបាយមុខពីរ ចេះបំបាំងខ្លួនវាមិនឲ្យកេមើលឃើញ ព្រមទាងចេះប្រើល្បិចកល និង ក្លាហានខាងប្រព្រឹត្តអំពើពាលគ្រប់បែបយ៉ាង ។១៣. អ្នកដែលជាដើមចមនៃវិវាទរវាងព្រះរាមនិងក្រុងរាពណ៌គឺ នាងសុបនខាពីព្រោះនាងបានទៅចែរចង់ព្រះរាមនិងព្រះលក្សណ៏ រហូតដល់មានការបញ្ជួនដាក់គ្នារវាងព្រះរាមនិងព្រះលក្សណ៏បណ្ដាលឲ្យព្រះលក្សណ៏ខឹង ហើយបានចាប់នាងបនខា កាត់ច្រមុះ ស្លឹកត្រចៀក និង កោរសក់បណ្ដាលឲ្យនាងទៅចាក់រុកនិងបញ្ចុះបញ្ចូលក្រុងរាពណ៌ ដែលធ្វើឲ្យក្រុងរាពណ៌រៀបគំរោង ដើម្បីចាប់នាងសីតា និងបណ្ដាលឲ្យមានសង្រ្គាមរវាងក្រុងរាពណ៌និងព្រះរាម ។១៦. បានជាព្រះបាទពិស្វាមិត្រចង់ក្លាយទៅជាព្រហ្មឥសី ព្រោះតែប្ញស្សីប្រើតែដំបងមួយធ្វើឲ្យអាវុធរបស់ពិស្វាមិត្រទាំងអស់រលាយសាបសូន្យ ហេតុដូច្នេះហើយទ្រង់យល់ថា គ្មានអ្វីសម្រាប់រូបអញក្រៅពីកសាងខ្លួន ឲ្យបានទៅជាព្រហ្មប្ញស្សី ដូចប្ញស្សី វសិដ្ឋានេះទេ ហើយទ្រង់ក៏បានខំប្រឹងអនុវត្តន៏ធ្វើតបៈនោះយ៉ាងតឹងតែងអស្ចារ្យអស់វេលាជាច្រើនឆ្នាំ ។២០. យើងទទួលបានមេរៀនជាច្រើន អំពីទង្វើរបស់ភារតដូជា ៖·         មិនលោភលន់ ( ព្រះអង្គមិនព្រមឡើងគ្រងរជ ព្រោះរាជបល័ង្គជារបស់ព្រះរាម )·         ចេះស្រលាញ់បងប្អូន ( ទឹកចិត្តរបស់ភារត ចំពោះព្រះរាម )·         ប្រកាន់ពាក្យសច្ចៈ ( ទ្រាំរង់ចាំព្រះរាមមកសោយរាជ្យវិញ )·         គោរពរាជបវេណី ( ព្ររាមជាបងត្រូវតែសោយរាជ្យ )... ។៣៧. គោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធក្នុងការបង្កើតតួអង្គក្រុងរាពណ៌ក្នុងរឿង រាមាយណៈ គឺ ៖·         បង្កើតឲ្យមានបញ្ហានៅក្នុងសាច់រឿង·         បង្ហាញពីអារ្យភាព ( ភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះរាម )·         បង្ហាញពីលក្ខណៈមនុស្ស·         បង្ហាញពីលក្ខណៈអាទិទេព·         បង្ហាញពីសភាវៈល្អ និង សភាវៈអាក្រក់·         ធ្វើឲ្យអ្នកអានចង់តានដានអំពីការធ្វើសង្រ្គាមរវាងព្រះរាម និង ក្រុងរាពណ៌... ។

No comments:

Post a Comment