អក្សរសិល្ប៏ឥណ្ឌា១.
អ្នកដែលញុះញង់ទាមទាររាជបល្ល័ងថ្វាយព្រះបាទភារត គឺ
នាងមន្ថារនាងបានលើកហេតុផលជាច្រើនទើបព្រះនាងកៃកិយិ សុខព្រះទ័យបាន
ហើយហេតុផលទាំងនោះមានដូចជា៖ឯងគិតមើលទៅ
! ហេតុម្ដេចបានជាគេប្រញាប់ប្រញាល់ម្លេះ ?
ហេតុម្ដេចបានជាព្រះស្វាមីប្រញាប់រៀបចំពិធីនេះ ជាបន្ទាន់ក្នុងខណះដែលកូនរបស់ឯងនៅអ៊ីចឹង? ហេតុម្ដេចក៏គេមិនចាំឲ្យភារតត្រឡប់មកវិញសិន? និងមិនជាការក្បត់សិទ្ធអំណាចរបស់ភារតទេឬ ? ម៉េច ! ឯងពិចារណាឃើញហើយឬនៅ ? ភស្តុតាងអស់ទាំងនេះ
វាច្បាស់ក្រឡែតចំពោះឯងឬនៅ?
៣. និយាយពីបញ្ហា និង របៀបដោះស្រាយបញ្ហារបស់ស្ដេចញាតិវង្ស
មន្រ្តី និង សេនាបតី នៃក្រុងអយុធ្យា៖ មូលបញ្ហា·
ការគ្រប់គ្រងពាក្យសច្ចះរបស់ព្រះបាទទសរថ និង នាងកៃកិយិនៅពេលដែលព្រះបាទទសរថ
ទៅជាមួយព្រះអាទិត្យ ដោយព្រះបាទតសរថបានសន្យាជាមួយនាងកៃកិយិថា បើសិនជា
ព្រះនាងកៃកិយិជួយព្រះបាទទសរថឲ្យច្បាំងឈ្នះ ទ្រង់និងឲ្យព្រះបាទភារតដែលជាកូនរបស់ព្រះនាង
កៃកិយិឡើងសោយរាជ្យ។·
ការញុះញញង់របស់នាងមន្ថាដើម្បីឲ្យកៃកិយិទៅដាស់តឿនព្រះបាទទសរថ
ដើម្បីព្រះបាទភារតឡើងសោយរាជ្យ ហើយពេលនោះបញ្ហាក៏កើតមានឡើងរវាងព្រះរាម ព្រះបាទទសរថ
និង កៃកេយិ។·
ការចាកចេញរបស់ព្រះរាមដោយទៅរស់នៅក្នុងព្រៃ ១៤ ឆ្នាំ។របៀបដោះស្រាយបញ្ហា·
ដោយព្រះរាមសម្រេចចិត្តចាកចេញពីនគររយៈពេល ១៤
ឆ្នាំទៅរស់នៅក្នុព្រៃដើម្បីឲ្យបិតាគោរពពាក្យសច្ចៈ ដែលបានសន្យាជាមួយនាងកៃកេយិ
ដើម្បីឲ្យបគរមានសន្តិភាពនិងគ្មានទំនាស់រាជវង្ស។ ទស្សនផ្ទាល់ខ្លួនចំពោះដំណោះស្រាយខ្ញុំគិតថាជាការល្អ
ពីព្រោះ·
ដើម្បីឲ្យព្រះបាទទសរថគោរពនូវពាក្យរបស់ខ្លួន។·
កុំឲ្យមានជម្លោះខ្សែញាតិវង្ស។·
ដើម្បីឲ្យមានសុខសន្តិភាព។បានជាយើងគិតដូច្នេះ
ដោយសារព្រះរាមក្នុងនាមជាកូនត្រូវតែបំពេញនូវតួនាទីជាកូនកតញ្ញូ
ដែលសុខចិត្តលះបង់រាជសម្បត្តិ ដើម្បីសុខសន្តិភាពនៅក្នុងនគរ។៤. ក្រុងកិស្តិន្ទបុរី មូលបញ្ហារឿង·
ការយល់ច្រលំរវាងពាលីនៅពេលដែលជាមួយក្របីទូភី។·
ការប៉ិនប៉ងរបស់សុគ្រីពទៅលើពាលី។·
ការអន្តរាគមន៏ពីព្រះរាម ក្នុងការជួយសម្លាប់ពាលី។·
ការបណ្ដេញសុគ្រីពចេញពីនគរ។·
ការស្លាប់របស់ពាលី។ដំណោះស្រាយបញ្ហា·
បញ្ហាដែលកើតមានឡើងរវាងសុគ្រីពនិងពាលី។·
នៅពេលដែលពាលីស្លាប់ ពាលីបានទទួលកំហុសថាខ្លួនបានយល់ច្រលំជាមួយសុគ្រីព
ហើយក៏បានប្រគល់រាជបល្ល័ង្គឲ្យសុគ្រីព
ហើយឲ្យសុគ្រីពជួយមើលថែរក្សាប្រពន្ធកូននិងនគរឲ្យបានល្អ។ចំពោះដំណោះស្រាយមិនល្អទេ។ ពីព្រោះថា·
បញ្ហាត្រូវដោះស្រាយដោយសន្តិវិធី ដោយមិនប្រើអំពោះហិង្សា។·
មិនត្រូវមានជម្លោះរហូតដល់មានការកាប់សម្លាប់បងប្អូនឯងនោះទេ។·
មិនត្រូវពឹងពាក់អ្នកដទៃ ដើម្បីសម្រេចផលប្រយោជន៏របស់ខ្លួននោះទេ។
ចំណែកឯគ្រាន់តែជាអ្នកដទៃមិនត្រូវលូកដែក្នុងរឿងគ្រូសារអ្នកដទៃដើម្បីជាផលប្រយោជន៏ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ។
ព្រោះមិនគួរយកការស្លាប់ជាកាដោះស្រាយបញ្ហានោះទេ
ទោះខឹងឬស្អប់យ៉ាណាក៏ដោយក៏នៅជាបងប្អុននិងគ្នា
ហើយជាទំនាស់ក្នុងគ្រួសារមិនត្រូវយកអ្នកដទៃមកពាក់ព័ន្ធនោះទេ។៥. អំពីបញ្ហា និង របៀបដោះស្រាយបញ្ហា របស់ស្ដេច ញាតិវង្ស
មន្រ្តី និង សេនាបតីនៃ ក្រុងល័ង្កា មូលបញ្ហា·
ភាំពលោភលន់ ការចង់បានគ្មានភាពអៀនខ្មាស់របស់សុបនខា។·
សង្រ្គាមរវាងក្រុងខ និង ព្រះរាម។·
ការចាប់ព្រះនាងសីតាទៅក្រុងល័ង្កា។·
សង្រ្គាមរវាងព្រះរាម និង ក្រុងរាពណ៌។ដំណោះស្រាយ·
ដោយថ្លែងសរបស់ព្រះរាមក៏បានកំទេចក្រុងល័ង្កា និង បានសម្លាប់ទ័ពយក្សអស់ជាច្រើន ។ ចំពោះដំណោះស្រាយខ្ញុំគិតថាល្អ
ពីព្រោះ·
ព្រះរាមបានជួយសង្រ្គោះព្រះនាងសីតា និងបានកំទេចក្រុងល័ង្កាសងសឹកទៅលើក្រុងរាពណ៌
ដែលបានចាប់យកនាងសីតាយកទៅក្រុងល័ង្កា។·
ដោយសារក្រុងរាពណ៌មិនព្រមប្រគល់នាងសីតាឲ្យព្រះរាមវិញ
ព្រោះក្រុងរាពណ៌ចង់បានប្រពន្ធគេដោយឥតមានអៀនខ្មាស់ ដូច្នេះក្នុងនាមជាប្ដីត្រូវតែដណ្ដើមនាងសីតាមកវិញ
។៦.
មានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាក្នុងការសម្រេចព្រះទ័យរបស់ព្រះរាមក្នុងការលះបង់បព្វសិទ្ធស្របច្បាប់របស់ទ្រង់ជាអ្នកគ្រងរជ្យទៅព្រៃរយៈពេល
១៤ ឆ្នាំ។ទស្សនៈទី ១ យល់ថាប្រសិនបើព្រះរាមនិរទេសអស់រយៈពេល
១៤ ឆ្នាំ ព្រះភិរុតត្រូវឡើងគញរងរាជ្យ នោះនិងច្បាស់ថា ព្រះភិរុតនិងមានបុត្រ
ពេលព្រះរាមត្រឡប់កមវិញ បុត្ររបស់ព្រះភិរុតនិងសោយរាជ្យបន្តពីព្រះភិរុត
ពីព្រោះតាមរបាពង្សសាវតាស្ដេចគឺសោយរាជ្យពីឳពុកទៅកូន ។ទស្សនៈទី ២៧. បានជា កព័ន្ធណែនាំព្រះរាមទៅចងសម្ព័ន្ធជាមួយសុគ្រីពដែលជាស្ដេចអត្តខាត
ដែលអាចរស់នៅបានតែក្នុងព្រៃប្ញស្សាមោគ ព្រោះ·
ដោយសារគាត់គិតថាសូគ្រីព និង ព្រះរាមមានបញ្ហាដូចគ្នា។ (
ព្រះរាមត្រូវគេបំបរបង់ចេញពីនគរ
ចំនែកឯសូគ្រីពត្រូវពាលីជាបងរបស់ខ្លួនបំបរចេញពីនគរដូចគ្នា )។·
ព្រះរាមបានជួយកព័ទ្ធ ពីបណ្ដាសាររបស់ព្រះឥន្រ្ទ (សងគុណ )។·
សូគ្រីពជាអ្នកមានសមត្ថភាព អាចជួយព្រះរាមក្នុងការដណ្ដើមយកនាងសីតាពីក្រុងរាពណ៌បាន
។៨. ព្រះបាទទសរថទ្រង់បានឆ្វេងយល់ថា
រឿងរ៉ាវដែលកើតឡើងនៅក្នុងនគរថា·
ជាកំហុសរបស់ទ្រង់ដែលបានសន្យាជាមួយនាងកៃកេយិដែលបានស្នើរសុំពីរចំនុចគឺ១.
ការឲ្យព្រះភិរុតឡើងសោយរាជ្យ២.
ការឲ្យព្រះរាមចាកចេញពីនគររយះពេល ១៤ ឆ្នាំ។·
ព្រឹត្តិការណ៏ដ៏តន់ហន់ដែលធ្វើឲ្យព្រះបាទទសរថសម្រេចចិត្តយ៉ាងលំបាក
ហើយឈានទៅដល់ព្រះអង្គគិតខុសឬសម្រេចចិត្តខុស។
ដោយសារព្រះបាទទសរថប្រយុទ្ធចាញ់ព្រះអាទិត្យ
ទើបពឹងនាងកៃកេយិឲ្យជួយដោយទ្រង់ព្រមនូវសំណើររបស់នាងគ្រប់ចំនុច។៨. ឥសីដែលបាននាំព្រះរាជកុមាររាម និង លក្សណ៏ទៅព្រៃគឺ
ឥសីអគច្ឆៈ ។ ក្រនុងគោលបំណងបំបរបង់ចុងក្រោយ
ដើម្បីជួយតាបសឥសីធ្វើតបៈដែលទទួលរងពីការធ្វើបាបរបស់ពួកអសុរៈ ។ ដំណឹងនោះមានផលអាក្រក់
និង ល្អគឺផលល្អ·
ការធ្វើឲ្យនគរវឹកវរ អត់មានស្ដេចដឹកនាំ។·
បែកបាក់សាមគ្គី ( ទំនាំស់នៅក្នុងរាជវង្ស )។·
ព្រាត់ប្រាស់ពីក្រុមគ្រួសារព្រះអង្គ។១០. ចំពោះព្រះបាទទសរថយើងយល់ដូចជា ចំនុចល្អ·
ជាព្រះមហាក្សត្រដែលដឹកនាំប្រទេសដ៏ឈ្លាសវៃ·
ព្រះអង្គស្រលាញ់បុត្រ·
ជាក្សត្រដែលប្រកាន់នូវពាក្យសច្ចៈ ។ ចំនុចអាក្រក់·
មិនមានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហានគរ បណ្ដាលឲ្យបុត្ររបស់ទ្រង់លំបាកវេទនាក្នុងព្រៃ
· មិនាមានសមត្ថភាពយកឈ្នះព្រះសូរិយា ឲ្យមនុស្សស្រីជួយ ។១១. អ្វីដែលធ្វើឲ្យព្រះរាមជឿទុកចិត្តលើវិភេសន៏ ហើយចងសម្ព័ន្ធ ជាមួយវាដោយសារ វិភេសន៏និយាយប្រាប់ពេលដែលក្រុងរាពណ៌ចាប់នាងសីតា បន្ទាប់មកក្រុងរាពណ៌សម្លាប់ជាតាយុ ។ ហើយប្រាប់កន្លែងព្រះនាងសីតាដែលជាប់ឃុំឃាំងនៅក្រុងលង្ការក្នុងកណ្ដាប់ដៃក្រុងរាពណ៌ ។ ហើយនិយាយពីវិភេសន៏បានប្រឹងចរចារសុំឲ្យក្រុងរាពណ៌លះបង់គំនិតពោរពេញទៅដោយអំពើពាលរបស់ព្រះអង្គចោល ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញក្រុងរាពណ៌បែរជាមានកាំរស្អប់ខ្ពើម និងដៀលត្មៈចំពោះសាធារណជន។ ដោយសារតែការនិយាយមិនចុះសម្រុង និង ការដៀលឬមើលងាយដល់ខ្ញុំបែបនេះ ទើបខ្ញុំ និង សេនា ៤នាក់ទៀតចាកចេញពីនគរហើយមកសុំចុះចូលជាមួយទ្រង់។ ហើយវិភេសន៏បាននិយាយពីជំនាញរបស់យក្សទាំង ៤ នោះថា ពូកែខាងនយោបាយមុខពីរ ចេះបំបាំងខ្លួនវាមិនឲ្យកេមើលឃើញ ព្រមទាងចេះប្រើល្បិចកល និង ក្លាហានខាងប្រព្រឹត្តអំពើពាលគ្រប់បែបយ៉ាង ។១៣. អ្នកដែលជាដើមចមនៃវិវាទរវាងព្រះរាមនិងក្រុងរាពណ៌គឺ នាងសុបនខាពីព្រោះនាងបានទៅចែរចង់ព្រះរាមនិងព្រះលក្សណ៏ រហូតដល់មានការបញ្ជួនដាក់គ្នារវាងព្រះរាមនិងព្រះលក្សណ៏បណ្ដាលឲ្យព្រះលក្សណ៏ខឹង ហើយបានចាប់នាងបនខា កាត់ច្រមុះ ស្លឹកត្រចៀក និង កោរសក់បណ្ដាលឲ្យនាងទៅចាក់រុកនិងបញ្ចុះបញ្ចូលក្រុងរាពណ៌ ដែលធ្វើឲ្យក្រុងរាពណ៌រៀបគំរោង ដើម្បីចាប់នាងសីតា និងបណ្ដាលឲ្យមានសង្រ្គាមរវាងក្រុងរាពណ៌និងព្រះរាម ។១៦. បានជាព្រះបាទពិស្វាមិត្រចង់ក្លាយទៅជាព្រហ្មឥសី ព្រោះតែប្ញស្សីប្រើតែដំបងមួយធ្វើឲ្យអាវុធរបស់ពិស្វាមិត្រទាំងអស់រលាយសាបសូន្យ ហេតុដូច្នេះហើយទ្រង់យល់ថា គ្មានអ្វីសម្រាប់រូបអញក្រៅពីកសាងខ្លួន ឲ្យបានទៅជាព្រហ្មប្ញស្សី ដូចប្ញស្សី វសិដ្ឋានេះទេ ហើយទ្រង់ក៏បានខំប្រឹងអនុវត្តន៏ធ្វើតបៈនោះយ៉ាងតឹងតែងអស្ចារ្យអស់វេលាជាច្រើនឆ្នាំ ។២០. យើងទទួលបានមេរៀនជាច្រើន អំពីទង្វើរបស់ភារតដូជា ៖· មិនលោភលន់ ( ព្រះអង្គមិនព្រមឡើងគ្រងរជ ព្រោះរាជបល័ង្គជារបស់ព្រះរាម )· ចេះស្រលាញ់បងប្អូន ( ទឹកចិត្តរបស់ភារត ចំពោះព្រះរាម )· ប្រកាន់ពាក្យសច្ចៈ ( ទ្រាំរង់ចាំព្រះរាមមកសោយរាជ្យវិញ )· គោរពរាជបវេណី ( ព្ររាមជាបងត្រូវតែសោយរាជ្យ )... ។៣៧. គោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធក្នុងការបង្កើតតួអង្គក្រុងរាពណ៌ក្នុងរឿង រាមាយណៈ គឺ ៖· បង្កើតឲ្យមានបញ្ហានៅក្នុងសាច់រឿង· បង្ហាញពីអារ្យភាព ( ភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះរាម )· បង្ហាញពីលក្ខណៈមនុស្ស· បង្ហាញពីលក្ខណៈអាទិទេព· បង្ហាញពីសភាវៈល្អ និង សភាវៈអាក្រក់· ធ្វើឲ្យអ្នកអានចង់តានដានអំពីការធ្វើសង្រ្គាមរវាងព្រះរាម និង ក្រុងរាពណ៌... ។
· មិនាមានសមត្ថភាពយកឈ្នះព្រះសូរិយា ឲ្យមនុស្សស្រីជួយ ។១១. អ្វីដែលធ្វើឲ្យព្រះរាមជឿទុកចិត្តលើវិភេសន៏ ហើយចងសម្ព័ន្ធ ជាមួយវាដោយសារ វិភេសន៏និយាយប្រាប់ពេលដែលក្រុងរាពណ៌ចាប់នាងសីតា បន្ទាប់មកក្រុងរាពណ៌សម្លាប់ជាតាយុ ។ ហើយប្រាប់កន្លែងព្រះនាងសីតាដែលជាប់ឃុំឃាំងនៅក្រុងលង្ការក្នុងកណ្ដាប់ដៃក្រុងរាពណ៌ ។ ហើយនិយាយពីវិភេសន៏បានប្រឹងចរចារសុំឲ្យក្រុងរាពណ៌លះបង់គំនិតពោរពេញទៅដោយអំពើពាលរបស់ព្រះអង្គចោល ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញក្រុងរាពណ៌បែរជាមានកាំរស្អប់ខ្ពើម និងដៀលត្មៈចំពោះសាធារណជន។ ដោយសារតែការនិយាយមិនចុះសម្រុង និង ការដៀលឬមើលងាយដល់ខ្ញុំបែបនេះ ទើបខ្ញុំ និង សេនា ៤នាក់ទៀតចាកចេញពីនគរហើយមកសុំចុះចូលជាមួយទ្រង់។ ហើយវិភេសន៏បាននិយាយពីជំនាញរបស់យក្សទាំង ៤ នោះថា ពូកែខាងនយោបាយមុខពីរ ចេះបំបាំងខ្លួនវាមិនឲ្យកេមើលឃើញ ព្រមទាងចេះប្រើល្បិចកល និង ក្លាហានខាងប្រព្រឹត្តអំពើពាលគ្រប់បែបយ៉ាង ។១៣. អ្នកដែលជាដើមចមនៃវិវាទរវាងព្រះរាមនិងក្រុងរាពណ៌គឺ នាងសុបនខាពីព្រោះនាងបានទៅចែរចង់ព្រះរាមនិងព្រះលក្សណ៏ រហូតដល់មានការបញ្ជួនដាក់គ្នារវាងព្រះរាមនិងព្រះលក្សណ៏បណ្ដាលឲ្យព្រះលក្សណ៏ខឹង ហើយបានចាប់នាងបនខា កាត់ច្រមុះ ស្លឹកត្រចៀក និង កោរសក់បណ្ដាលឲ្យនាងទៅចាក់រុកនិងបញ្ចុះបញ្ចូលក្រុងរាពណ៌ ដែលធ្វើឲ្យក្រុងរាពណ៌រៀបគំរោង ដើម្បីចាប់នាងសីតា និងបណ្ដាលឲ្យមានសង្រ្គាមរវាងក្រុងរាពណ៌និងព្រះរាម ។១៦. បានជាព្រះបាទពិស្វាមិត្រចង់ក្លាយទៅជាព្រហ្មឥសី ព្រោះតែប្ញស្សីប្រើតែដំបងមួយធ្វើឲ្យអាវុធរបស់ពិស្វាមិត្រទាំងអស់រលាយសាបសូន្យ ហេតុដូច្នេះហើយទ្រង់យល់ថា គ្មានអ្វីសម្រាប់រូបអញក្រៅពីកសាងខ្លួន ឲ្យបានទៅជាព្រហ្មប្ញស្សី ដូចប្ញស្សី វសិដ្ឋានេះទេ ហើយទ្រង់ក៏បានខំប្រឹងអនុវត្តន៏ធ្វើតបៈនោះយ៉ាងតឹងតែងអស្ចារ្យអស់វេលាជាច្រើនឆ្នាំ ។២០. យើងទទួលបានមេរៀនជាច្រើន អំពីទង្វើរបស់ភារតដូជា ៖· មិនលោភលន់ ( ព្រះអង្គមិនព្រមឡើងគ្រងរជ ព្រោះរាជបល័ង្គជារបស់ព្រះរាម )· ចេះស្រលាញ់បងប្អូន ( ទឹកចិត្តរបស់ភារត ចំពោះព្រះរាម )· ប្រកាន់ពាក្យសច្ចៈ ( ទ្រាំរង់ចាំព្រះរាមមកសោយរាជ្យវិញ )· គោរពរាជបវេណី ( ព្ររាមជាបងត្រូវតែសោយរាជ្យ )... ។៣៧. គោលបំណងរបស់អ្នកនិពន្ធក្នុងការបង្កើតតួអង្គក្រុងរាពណ៌ក្នុងរឿង រាមាយណៈ គឺ ៖· បង្កើតឲ្យមានបញ្ហានៅក្នុងសាច់រឿង· បង្ហាញពីអារ្យភាព ( ភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះរាម )· បង្ហាញពីលក្ខណៈមនុស្ស· បង្ហាញពីលក្ខណៈអាទិទេព· បង្ហាញពីសភាវៈល្អ និង សភាវៈអាក្រក់· ធ្វើឲ្យអ្នកអានចង់តានដានអំពីការធ្វើសង្រ្គាមរវាងព្រះរាម និង ក្រុងរាពណ៌... ។

